Ghost in the Cell: wat als braaf zijn je laatste kans is?
Stel je een gevangenis voor waar gevangenen elkaar wantrouwen en bewakers hun macht misbruiken. Dan verschijnt er ook nog een geest. Die zou het vooral gemunt hebben op mensen met duistere energie. Voor de gevangenen van Labuhan Angsana zit er plots maar één ding op: goede daden verrichten. Snel, graag.
Dat is de venijnige grap waarmee Ghost in the Cell zijn horror op gang trekt. De mannen achter de tralies proberen hun aura schoon te houden, terwijl het systeem dat hen bewaakt zelf doordrenkt is van geweld en corruptie. Wie beslist hier eigenlijk wat goed gedrag is? En wat zegt een vriendelijke daad nog wanneer je ze stelt uit pure doodsangst?
Een gevangenis vol slechte voorbeelden
Na de aankomst van een nieuwe gevangene vallen er doden. Volgens een helderziende is een geest verantwoordelijk. Veel meer hoef je vooraf niet te weten. Interessanter dan de vraag wie het volgende slachtoffer wordt, is het ongemak dat dit uitgangspunt oproept: de gedetineerden worden aangespoord beter te leven op een plek waar de mensen met gezag dat zelf niet doen.
Joko Anwar laat bovennatuurlijke horror en zwarte humor in die tegenstrijdigheid passen. Wie zijn werk kent van Satan’s Slaves of Impetigore, weet dat hij niet voor een doorsnee spookverhaal kiest. Deze keer geeft het komische idee de dreiging een extra rand: de poging om goed te doen kan tegelijk oprecht, wanhopig en lachwekkend zijn. Dat is precies wat de premisse zo prikkelend maakt, zonder dat we al hoeven te weten hoe de gevangenen zich eruit redden.
Ghost in the Cell ging in première in het Forum-programma van de Berlinale. Bij de voorstelling van dat programma noemde de Berlinale Anwars film expliciet als voorbeeld van politieke fictie. De gevangenis is hier een boeiende plek om naar macht te kijken: rivaliserende groepen zitten vast achter tralies, maar de bewakers beschikken over vrijheid én gezag. Intussen probeert iedereen een onzichtbare vijand te overleven.
Als slotfilm past dat bij Razor Reel: nog één keer samen schrikken, lachen om een behoorlijk macaber idee en daarna misschien discussiëren over de vraag die blijft hangen. Kun je een goed mens spelen tot je het wordt?
Ghost in the Cell beleeft zijn Belgische première als slotfilm van Razor Reel op zaterdag 7 november 2026 om 20.00 uur in Zaal 1, Brugge. De film duurt 106 minuten, is Indonesisch gesproken en ondertiteld. Een ticket kost € 9.
Opmerkingen